ตำนานแม่กาเผือก

ตำนานแม่กาเผือก

    ความกล่าวถึงในอดีตครั้งบรรพกาลได้มีแม่กาเผือกตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าได้ออกไข่จำนวน 5 ฟอง แม่กาเผือกได้ดูแลฟูมฟักไข่จำนวนห้าฟองอย่างดี อยู่มาวันหนึ่งแม่กาได้ไปออกหากินตามปกติวิสัย โดยได้ไปเจอสถานที่อันร่มรื่นอุดมไปด้วยอาหารจนหลงลืมทางกลับรัง(สถานที่นั้นปัจจุบันจึงเรียกกันว่า"เวียงกาหลง")พร้อมกับได้เกิดพายุพัดกระหน่ำอย่างรุนแรงและพัดรังของแม่กาเผือกจนเป็นเหตุให้ไข่ทั้งห้าฟองนั้นตกลงสู่แม่น้ำ โดยไข่แต่ละฟองกระจายไปในที่ต่างๆกันโดยจะมีแม่เลี้ยงคอยดูแลซึ่งเมื่อไข่ทุกใบได้ฟักออกมาแล้วก็ได้บังเกิดเป็นพระโพธิสัตว์และเป็นพระเจ้าห้าพระองค์ในภัทรกัปป์นี้.....

ฟองที่ 1  เกิดกับแม่ไก่ได้ชื่อว่า"กะกุสันธะ"

ฟองที่ 2  เกิดกับแม่พญานาคได้ชื่อว่า"โกนาคะมะนา"

ฟองที่ 3  เกิดกับแม่เต่าได้ชื่อว่า"กัสสะปะ"

ฟองที่ 4  เกิดกับแม่วัวได้ชื่อว่า"โคตะมะ"

ฟองที่ 5  เกิดกับแม่สิงห์หรือราชสีห์ได้ชื่อว่า"ศรีอาริยเมตไตรย"

( ซึ่งพระเจ้าห้าพระองค์นี้บังเกิดขึ้นก่อนศาสนาพระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันครบ 5000 พระวัสสา )

     เมื่อแม่กาเผือกกลับมาไม่พบลูกก็ได้ออกตามหา สุดท้ายก็ไม่เจอและได้ตรอมใจตายในที่สุด เมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ออกตามหาแม่กาเผือกแต่ก็มาทราบภายหลังว่าแม่กาเผือกเสียชีวิตแล้ว จึงได้ทำการสักการะบูชาแม่ด้วยการฟั่นสายผางประทีปเป็นรูปตีนกาตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบันเพื่อจักได้ไว้บูชารอยเท้าแม่และระลึกถึงพระคุณของแม่กาเผือกผู้ให้กำเนิดนั่นเอง